Berat Uzak

Sevgiler tükenince gerçekler gün yüzünde.
Anne, bir sen üzülme; yalan insanlar işte.
Yanan yılları geç de diline düşer, keşke.
Gözlerim kan içinde gecenin bu köründe.
Bir sokak köşesinde ağladım ölesiye.
Işıklar sönesiye, bir gün sen döner diye.
Söyle benim güzel kızım, niye, niye?
Bu gece yalnızım, odamda senin sesin.
Bak, elimde bir resim; kaderim buymuş, kesin.
Ölmek de neyin nesi? Yaşardım senin için.
Kahretsin, neydi işim? Sızlıyor hâlâ içim.